ตอนเช้าเด็กๆ ไปโรงเรียนกันตามปกติ
พี่ดีไซน์กินยาตามที่ป้าหมอจัดให้ ไข้ลดลงมาก ร่าเริงดี
...
ช่วงบ่าย คุณพ่อรับโทรศัพท์จากโรงเรียนว่า พี่ดีไซน์มีไข้สูงอีกแล้ว
กินยาและกำลังนอนพักที่โรงเรียน
คุณแม่จึงรีบให้ไปรับกลับมาบ้านก่อน สังเกตอาการ
พี่ดีไซน์ดูซึมลงนิดหน่อย ตัวร้อนมาก แต่ไม่งอแง
เธอยังบอกได้ว่าอยากดู "Animal Town" การ์ตูนเรื่องโปรด
คุณแม่ก็นั่งตัดเล็บให้ลูก และนั่งดูเป็นเพื่อนข้างๆ
...
ตอนเย็นเราพากันไปรับน้องไอเดียที่โรงเรียนอีกรอบ
พี่ดีไซน์ก็ยังแวะเล่นของเล่น กับน้องเดีย เป็นปกติ ระหว่างที่รอคุณแม่คุยกับคุณครู

ได้เวลานัดกับ"ป้าหมอ" ที่คลินิค
เราไปถึง ป้าหมอก็เรียกพบโดยด่วนเลย
รวมเวลาที่พี่ดีไซน์มีไข้ ก็ 5 วันแล้ว ไข้สูงมากๆ 40up ตลอดเลย
ขึ้นๆ ลงๆ แต่ส่วนมากจะขึ้นมากกว่า
ไม่มีผื่น หรือจุดใดใด ขึ้นตามตัว
คุณแม่กลัวจะเป็น "ไข้หวัดใหญ่" หรือ "ไข้เลือดออก"
ป้าหมอตรวจหลายๆ อย่างแล้วบอกว่าไม่ใช่
ป้าหมอกลัวจะเป็น "คาวาซากิ"
เลยรีบเขียนใบ admit เพื่อจะได้ตรวจเลือด ตรวจฉี่ ให้น้ำเกลือ และยาฆ่าเชื้อไว้ก่อน
รีบออกจากคลินิก พาทั้งพี่ดีไซน์ และน้องไอเดียไปแวะทานข้าวกันก่อน
เข้าไปเก็บข้าวของเตรียมให้คุณพ่อ และพี่ดีไซน์นอน รพ.
...
คุณแม่ก็หน้าชา หนาวๆ ร้อนๆ ประกอบกับไม่สบายยังไม่หายดี
รู้สึกแย่เข้าไปอีก
เป็นห่วงลูกมากๆ แต่ก็ต้องทำใจแข็ง ไม่คิดมาก

ไปถึง รพ. โชคดีที่เจอเพื่อนพยาบาลหลายคน ช่วยอำนวยความสะดวกได้เยอะหน่อย
พี่ดีไซน์ ยังไข้สูง เลยต้องอาบน้ำค่ะ ดูโหดเล็กน้อย
จับแก้ผ้า ลงอ่าง 15 นาทีแนะ ที่ห้องฉุกเฉิน ระหว่างที่รอห้อง
จนตัวเริ่มซีดๆ
รีบออกมาเช็ดตัว และวัดไข้อีกรอบ
( คุณพ่อบอกว่าถ้าไข้ไม่ลด ต้องโดนอีกหลายๆ รอบเลย เพราะเคยเห็นเด็ก case อื่นมาแล้ว >.<' )
ได้ห้องพิเศษพอดี ( แต่ยังไม่ใช่ห้องแอร์ แต่พัดลม - ก็ยังดีกว่าห้องรวมนะลูกรัก )
คาดว่าพรุ่งนี้น่าจะมีห้องที่ดีกว่านี้ว่าง
...
คุณพ่อต้องยื่นเรื่องวุ่นวายหลายอย่าง
คุณแม่ก็ต้องเปลี่ยนชุดให้พี่ดีไซน์
คุณยายไล่จับน้องไอเดียที่เดินกระจายอยู่ในห้อง ( ดูเหมือนจะงานหนักสุด )

สักพักรถเข็นอุปกรณ์ on I/V พร้อมยาฆ่าเชื้อ น้ำเกลือ ต่างๆ ก็เข้ามา
พี่ดีไซน์หน้าเหวอเลยอ่า
คุณแม่ต้องกอดไว้แน่นเลย
เธอเริ่มร้องไห้ค่ะ ดังมากๆ ด้วย ทันทีที่พยาบาลห่อตัวเตรียม on
เริ่มเจาะที่แขนขวาก่อนเลยที่แขน
ลูกกรี๊ดดังมากๆ คุณแม่ก็น้ำตาคลอสิคะ >.<'
เจาะได้ ดึงเข็มเข้าๆ ออกๆ เก็บเลือดเข้า lab ไม่ได้ ต้องใช้เยอะด้วยสิ
แถมเส้นบวมอีกตะหาก
...
ไม่สำเร็จค่ะ
4 ทุ่มกว่าแล้ว น้องไอเดียเริ่มงอแง ตาก็จะปิด
พี่ดีไซน์เปลี่ยนมาเจาะแขนซ้าย
คราวนี้ร้องดังกว่าเดิมอีก พยาบาลเข้ามาช่วยกัน 2 คน
พร้อมกับบอกว่า พี่ดีไซน์กลัวมากๆ เส้นหดหมดเลย
คุณแม่เลยตัดสินใจพาน้องไอเดียกลับก่อน เพื่อลดความวุ่นวาย
พาคุณยายกลับด้วย เพราะพี่ดีไซน์เธออ้อนคุณยายมากกว่าคนอื่นเป็นพิเศษ

สงสารลูกมากๆ เลยค่ะ หัวใจของแม่แทบแตกสลาย
ไม่อยากให้ลูกเจ็บ ป่วย หรือเป็นอะไรมากเลย
ถ้าแม่เจ็บแทนได้ แม่คงยินดี
ภาพปลายปีก่อนที่พี่ดีไซน์ admit
เธอยังยิ้มสู้กล้องได้

มา admit คราวนี้ เก็บได้แต่ความสะเทือนใจของผู้เป็นพ่อ เป็นแม่ เป็นยาย และน้องชาย

กลับบ้าน พาน้องไอเดียเข้านอน เกือบ 5 ทุ่ม
รีบโทรหาคุณพ่อว่าเป็นยังไงบ้าง
ปลายสายน้ำเสียงแย่มาก
พี่ดีไซน์หลับไปแล้ว
รวมเจาะถึง 4 ที่ด้วยกัน ถึงจะ on I/V และเก็บเลือดได้
ที่สุดท้ายได้ที่ข้อพับ และต้องดามแขนไว้
ดูแลยากมากๆ แต่ ... ไม่มีทางเลือก
ทั้ง I/V ยาฆ่าเชื้อ และฉีดยาลดไข้

พรุ่งนี้ ... แม่จะรีบมาเยี่ยมลูกนะคับ
หายเร็วๆ นะ ลูกรักของแม่