ออกจากรพ. มาได้พักผ่อนเกือบเต็มที่
เวลาที่บ้านส่วนใหญ่ที่ตั้งใจไว้ ก็คือต้องดูแลตัวเอง หมั่นทานข้าว ทานยา ตรงเวลา
พักผ่อนให้เพียงพอ เพราะกัวที่จะต้องไปนอนดมออกซิเจน
และให้น้ำเกลือแทนข้าวอีก ^^
ซึ่งเป็นไปได้ยากมาก - มากที่สุดอีกทั้ง คุณยาย ติดอบรมยาวเลยค่ะ
ต้องแบกรับความวุ่นวายของ 2 ลิง พร้อมๆ กัน
ไมเกรนแทนที่จะหายเร็วขึ้น ก็จะกลายเป็นหนักขึ้น หรือจะตายเร็วขึ้นกันแน่ เหอๆ
เครียดมากๆ เลยค่ะ อารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ แทบจะฆ่าเด็กได้นะเนี่ย กร๊ากกกกกกกกกก 
...................................
ไร้คำบรรยาย โป้งแปะไว้ก่อนค่ะ
พูดได้คำเดียวว่า ปรี๊ดดดดดดดดดดด เอามากๆ
วันจันทร์ที่ 23
มะกะโรนีจานที่ "พี่ดีไซน์" หม่ำจานนั้นอ่ะค่ะ ทำพิษ
ด้วยความเสียดาย ที่ลูกกินเหลือ คุณแม่ก็จัดแจงใส่ห่อ และเก็บเข้าตู้เย็นไว้ มาอุ่นกิน
ดูน่าหม่ำ ชิมิคะ? อร่อยด้วยแหละ แต่ ...
หลายชั่วโมงผ่านไป คันอ่ะ ผื่นเล็ก ผื่นน้อย ทะยอยขึ้นตามร่างกาย ทั้งแขน ขา คอ และหลัง
หายใจติดๆ ขัดๆ อีกตะหากอ่า ^^ เศร้า
ยิ่งเกาก็ยิ่งมัน ยิ่งคันก็ยิ่งเกา ไปอาบน้ำทาแป้ง ก็ไม่หาย รอยแดงชัดกว่าเดิมอีก
มานั่งพัก นึกขึ้นได้ "เจ้าแครอท" ทำพิษอีกแล้ว ฮือๆ อยากตายเจงๆ 
รพ. สิคะ คุณซะมี บิดน้องฟีโน่คู่ใจพาไปที่ห้องฉุกเฉินอย่างรวดเร็ว
เพื่อนๆ พี่ๆ ที่เป็นพยาบาล จะขำก็ขำไม่ออก บางคนไม่เคยทราบก็ตกใจ
บางคนก็ห่วงเตือนว่าต้องระวัง มีคนช็อคตายมาแร็ว
เหอๆ กลัวนะเฟร้ย >.<'
สุดท้าย ฉีด dexa vain ไป 1 เข็ม นอนดูอาการ
อีขึ้นแฮะ ^^ ตุ่มแดงๆ ยุบปายเยอะเรย สวยขึ้น ฮี่ๆ
รับยาทาน ไปพักที่บ้านได้
สะลืม สะลือเชียว
^^
รักลูกทั้ง 2 มากมายเช่นเคย
และขอรักตัวเองให้มากขึ้นกว่าเดิมด้วย
แม่จ๋า
***นี่ช้านจะเสียใจหรือดีใจดีที่ไม่เรียน"คณะพยาบาล"ให้จบซะก่อน ที่จะเบนสายไปเรียนอย่างอื่นน้อ หุหุ
ไม่งั้นคงได้ดูแลรักษาตัวเองได้ดีกว่านี้จะได้ไม่เป็นภาระคนรอบช้างโน๊ะ ^^
