เก็บตกภาพหลังจากมื้อเย็นที่บ้านคุณยาย ในวันแม่
เมนู "กะทะร้อน" กัน
อิ่ม อร่อย happy กันถ้วนหน้า โดยเฉพาะ "แม่" ( ซึ่งตอนนี้เลื่อนขั้นมาเป็น "ยาย"แล้ว)
^__^
สองพี่น้องเล่นกันกระจาย เสียงดังลั่น ด้วยความสนุกสนาน
มีความสุข ละก็เพลินดีเวลาเล่นกัน แต่คนห้ามทัพนี่สิ ไร้คำบรรยาย

...
"รักกัน รักกัน เล่นกัน เล่นกัน"
สักพักเธอก็แย่งของเล่นกัน พี่แกล้งน้องแย่งของเล่นมาเป็นของตัว แล้วให้น้องวิ่งไล่แย่งคืน
พอน้องถึงตัว ก็ดึง ทึ้ง ของเล่นกัน กรี๊ดดดดดๆๆๆ ละก็ตีกันค่า เหอๆ
น้องไอเดียก็จะร้องแงๆ

พี่ดีไซน์ก็จะชอบใจ หัวเราะน้องใหญ่
พอโดนดุหน่อยก็จะเข้าไปลูบๆ หัวเหม่ง โอ๋น้องซะหน่อย
เพราะกลัวถูกตีตรูด ป๊าป ปาป !!!

น้องเดียก็ใช่ย่อยนะคะ เธอร้องแค่แปปเดียวพอพี่มาปลอบ อารมณ์ก็เปลี่ยน (สามารถจิงๆ )
ก็จะเล่นกันวนไป วนมา เต๋วก็มีเสียงหัวเราะ เสียงกรี๊ด หนักเข้าก็มีเสียงร้องไห้
ละก็เสียงกองเชียร์ ส่งเสียงเป็นระยะๆ
เริ่มดึกก็มีแต่บ้านเราที่เสียงดัง ก็เลยรีบสลายตัว
ไม่ได้เกรงใจเพื่อนบ้านหรอกนะคะ กลัวความดัน คุณตา คุณยายขึ้นค่า 555+

เข้าเรื่องของวันนี้เลยดีกว่า
สายๆ วันอาทิตย์ คุงแม่ยังไม่ตื่น ด้วยความขี้เกียจ
ได้ยินเสียงแว่วๆ คุณพ่อ กับน้องไอเดีย ส่งเสียงในสตูดิโอ
ทีแรกก็ได้ยินเสียงเล่นกัน หัวเราะ สักพัก กำลังจะลุกจากเตียงมาช่วยดูลูก
ไม่อยากให้กวนลูกค้า
สักพักได้ยินเสียงกรี๊ดดดดด ละก็เสียงกุก กุก ตามมาด้วยเสียงร้องไห้จ้าเลย
"น้องไอเดีย" ตกบันไดค่า >.<'
ใจหายแวบบบบบ หัวใจแทบสลาย หน้าชาหมด
ตาลีตาเหลือก รีบวิ่งไปรับลูกมาดูว่าเจ็บตรงไหนบ้าง
เคราะห์ดีที่ไม่เจ็บมาก คงแค่ตกใจ
ปลอบสักพักก็หาย ให้นมไป 1 ขวด ก็เลยนอนพักกลางวันไปในตัว
แต่ เธอนอนสะดุ้งเป็นพักๆ ต้องนอนเป็นเพื่อนสักจน หลับสนิทตีแล้ว ถึงปล่อยให้นอนเดี่ยวได้ตามปกติ

ความรู้สึกคือ ไร้คำบรรยายจริงๆ ค่ะ
ไม่อยากคิดอะไรต่อ ว่าเป็นความผิดพลาดของใคร หรือเพราะอะไร
อยากให้เหตุการณ์จบที่ตรงนั้น
แล้วเอาความผิดพลาดอันนั้นมาเป็นอุทาหรณ์สอนใจอะไรหลายๆ อย่าง
ทั้งผู้เป็น "พ่อ" และเป็น "แม่"
...
บ่ายๆ น้องเดียตื่นด้วยความสดใส
มีแต่พ่อกับแม่ แอบพากับกังวลเล็กน้อยว่าลูกจะงอแง หรือเป็นอะไรหรือเปล่า
ไม่เลยค่ะ เป็นบุญจริงๆ ที่ลูกเกิดมาเป็นเด็กร่าเริง สดใส
เธอคนนี้แม้ว่าจะเจ็บ ปวด หรือไม่สบายยังไง
เธออดทน และยิ้มได้เสมอ
ทำให้คนเป็น "พ่อ" และ "แม่" อย่างเราคลายกังวลลงได้มาก-มากที่สุด
ท่าเล่นกับรถเข็นด้ามจับคันโปรดของลูกๆ : คิดค้นท่าโดย "พี่ดีไซน์"

สักพักลูกค้าไม่ค่อยมี
เลยพาไปหม่ำมื้อบ่ายที่โลตัส
เธอมีรอยแดงๆ ที่ใต้ตา และแก้มอันอวบอิ่มมีรอยช้ำ สีม่วงๆ ที่พวงแก้มของเธอ
>.<"
น่าสงสารจับใจ เป็นไปได้แม่คงอยากเป็นคนที่เจ็บแทนลูก
ไม่อยากให้ลูกเป็นอะไรเลย แม้แต่นิดเดียว ...

เราเจอ "พี่ดีไซน์" โดยบังเอิญ ไม่ได้นัดกับคุณยายไว้
ใส่เสื้อ "ก้านกล้วย" เหมือนกันมาด้วย
( แต่เขาไม่ให้ถ่ายรุปง่ะ >.<' เศร้า )
ชวนกันเล่นที่แผนกของเล่นสักพัก ให้หายคิดถึง จึงแยกย้ายกันกลับบ้าน

ค่ำๆ เราเดินเล่นที่ "ตลาดนัดคลอดถม" ตลาดนัดวันอาทิตย์ของบ้านเรา
ผู้คนไม่คึกคักเท่าไหร่
คงเพราะฝนตกหนักติดต่อกันมาเป็นแรมเดือน
พ่อค้า แม่ค้า ก็คงเหนื่อยไปตามๆ กัน

กลับบ้านทานมื้อค่ำกันตามปกติ
น้องไอเดีย อาบน้ำ กินยา และนอนได้ตามปกติ
^__^
หายเร็วๆ นะคับลูก คุณแม่เป็นห่วงลูกสุดหัวใจเลย
รักลูกทั้ง2 ยิ่งกว่าชีวิต
มี๊จ๋า